Veritabanı Test Laboratuvarı

Veritabanı Test Laboratuvarı; DBX'i gerçek veritabanı sürümlerine karşı test etmek için küçük, sürümü sabitlenmiş Docker Compose ortamları sunar. Her tarif; adlandırılmış bir veri birimi, bir sağlık denetimi, doğrulama sırasında oluşturulan başlangıç verisi ya da duman testi verisi kullanır ve varsayılan olarak 127.0.0.1 üzerinde dinler.

Kullanılabilir tarifler

Her ürün kendine ayrılmış bir 101xx-115xx sunucu portu aralığını kullanır ve doğrulayıcı, bildirilen her varsayılan eşlemenin doğru aralıkta ve genel olarak benzersiz olduğunu denetler. Varsayılan parola 123456, varsayılan veritabanı ise dbx şeklindedir. Redis'te adlandırılmış veritabanı olmadığından DB 0 ile dbx: duman testi anahtar öneki kullanılır. Compose, CNB imaj sütununu kullanır; resmî özgün imaj sütunu, kaynak izlenebilirliği ve doğrudan indirme için özgün imaj başvurusunu korur. Redis 3.0.7 yalnızca amd64 içindir; arm64 makinelerde komut bir mimari uyarısı yazar ve Docker öykünme kullanır. Diğer tüm tarifler hem amd64 hem arm64 destekler.

Nacos; nacos yöneticisini, 123456 parolasını ve varsayılan public ad alanını kullanır. V2; HTTP, gRPC ve Raft için 11000, 11001 ve 11002 sunucu portlarını; V3 ise HTTP 11003, web konsolu 11004, gRPC 11005 ve Raft 11006 portlarını kullanır. İki sürüm varsayılan olarak birlikte çalışabilir.

DB_PORT=11030 NACOS_CONSOLE_PORT=11031 NACOS_GRPC_PORT=11032 NACOS_RAFT_PORT=11033 make db DB=nacos@3.2

r-nacos; admin yöneticisini ve 123456 parolasını kullanır. DBX tarifi HTTP, gRPC ve web konsolu sunucu portlarını varsayılan olarak 11100, 11101 ve 11102 yapar; özgün tek düğümlü Compose dosyası ise 8848:8848, 9848:9848 ve 10848:10848 portlarını yayımlar.

DB_PORT=11130 RNACOS_GRPC_PORT=11131 RNACOS_CONSOLE_PORT=11132 make db DB=rnacos@0.8

etcd; root kullanıcısını 123456 parolasıyla oluşturur, root rolünü verir ve ardından kimlik doğrulamayı etkinleştirir. Varsayılan istemci ve eş portları 10700 ile 10701'dir. Özgün Docker komutunun portlarını kullanmak için şunu çalıştırın:

DB_PORT=2379 ETCD_PEER_PORT=2380 make db DB=etcd@3.7

Qdrant, yönetici API anahtarı olarak 123456 kullanır. DBX'te kullanıcı adını boş bırakın ve anahtarı parola olarak girin; böylece sürücü onu api-key HTTP başlığında gönderir. HTTP ve gRPC portları varsayılan olarak 11200 ve 11201'dir. Özgün Docker komutundaki portları kullanmak için şunu çalıştırın:

DB_PORT=6333 QDRANT_GRPC_PORT=6334 make db DB=qdrant@1.8

ZooKeeper, /dbx düğümünü korumak için root / 123456 Digest kimlik bilgilerini kullanır. Varsayılan sunucu portu 10800'dür; özgün Docker komutuyla eşleşmek için DB_PORT=2181 kullanın. ZooKeeper'ın Digest ACL modeli, genel bir oturum açma anahtarı sunmak yerine tek tek düğümleri korur.

Kafka ve Pulsar bilinçli olarak kimlik doğrulaması olmayan, tek düğümlü geliştirme tarifleridir. Kafka PLAINTEXT, Pulsar ise tek düğüm modunu kullanır; bu yüzden hiçbirini uzaktan erişime açmayın. Kafka'nın olağan portu için DB_PORT=9092 make db DB=kafka@4.3, Pulsar'ın olağan portları için DB_PORT=6650 PULSAR_WEB_PORT=8080 make db DB=pulsar@4.2 kullanın.

Redis 3.0.7 ve Redis 7.4.9 bilinçli olarak uyumluluğun iki ucunu kapsar. Redis 3, ACL'lerden, RESP3'ten, Stream'lerden ve pek çok modern komuttan öncedir; Redis 7 ise güncel protokolü ve komut kümesini kapsar. 6.2 ile 7.4'ü birlikte tutmak bu laboratuvara daha az uyumluluk kapsamı sağlardı.

Consul; agent -dev -client=0.0.0.0 -ui ile ACL'siz, tek düğümlü bir geliştirme agent'ı olarak çalışır. HTTP API'si ile arayüzü, gRPC ve DNS sunucu portları varsayılan olarak 10900, 10901 ve 10902'dir; DNS hem TCP hem UDP üzerinden yayımlanır. Olağan yerel portlar 8500, 8502 ve 8600 ile eşleşmek için şu komutu kullanın:

DB_PORT=8500 CONSUL_GRPC_PORT=8502 CONSUL_DNS_PORT=8600 make db DB=consul@2.0.2

Elasticsearch 6.8; makine öğrenmesi özellikleri kapalı, kimlik doğrulaması olmayan tek düğümlü bir geliştirme kümesi olarak çalışır. HTTP API'si ve taşıma sunucu portları varsayılan olarak 11500 ve 11501'dir; özgün portlar 9200 ve 9300 ile eşleşmek için şu komutu kullanın:

DB_PORT=9200 ELASTICSEARCH_TRANSPORT_PORT=9300 make db DB=elasticsearch@6.8

Depodaki her tarifin benzersiz bir varsayılan sunucu portu ayrımı vardır, bu yüzden sürümler ve ürünler aynı anda çalışabilir. DB_PORT değerini yalnızca yerel bir politika farklı bir sunucu portu gerektirdiğinde kullanın:

DB_PORT=10150 make db DB=mysql@5.7
make db DB=mysql@8.4

Bir ortamı başlatma ve doğrulama

Komutları depo kökünden çalıştırın. Kullanılabilir tarifleri listeleyin, ardından bir veritabanı ve sürüm seçin:

make db
make db-list
make db DB=postgresql@17.4
make db-verify DB=postgresql@17.4
make db DB=rnacos@0.8
make db DB=consul@2.0.2
make db DB=elasticsearch@6.8

Parametresiz make db, şu anda desteklenen tüm kopyala-yapıştır başlatma komutlarını ve isteğe bağlı parametreleri yazar. DB=ürün@sürüm ile Compose sağlık denetimini bekler ve DBX bağlantı alanlarını yazar. DBX'in desteklediği veritabanı türleri için ayrıca önceden doldurulmuş bir dbx://connection/new derin bağlantısı da yazar. Buna etcd, Consul, Nacos 2, Nacos 3 ve r-nacos dâhildir; Nacos tarifleri doğru bağlantı profilini otomatik seçer ve Nacos 3 ayrı konsol portu yerine API portunu kullanır. DBX Masaüstü'nde yeni bağlantı iletişim kutusunu açmak için bağlantıyı bir tarayıcıya kopyalayın ya da open '<bağlantı>' çalıştırın. İşletim sisteminin dbx:// protokolünü kaydetmesi için DBX Masaüstü'nü kullanmadan önce bir kez kurup açın. Bağlantı bir veritabanı parolası ya da Consul ACL belirteci içerebilir, bu yüzden onu ortak terminal geçmişinde, günlüklerde ya da biletlerde saklamayın. Kafka ve Pulsar gibi uyumlu bir DBX bağlantı türü olmayan tarifler, derin bağlantı bulunmadığını açıkça bildirir. db-verify ayrıca tarifin duman testi komutunu veritabanı kapsayıcısı içinde çalıştırır ve beklenen çıktıyı denetler. Veritabanına özgü bir düzeltmeyi bildirmeden önce tercih edilen komut budur.

Komutlar ve değişkenler

DB_BIND_ADDRESS sunucu tarafındaki bağlanma adresini, DB_PORT sunucu tarafındaki portu, DB_PASSWORD ise varsayılan parolayı değiştirir. Örneğin:

DB_PORT=13306 DB_PASSWORD=local-secret make db-verify DB=mysql@8.4

Uzaktan erişim açıkça etkinleştirilmelidir:

DB_BIND_ADDRESS=0.0.0.0 DB_PASSWORD=local-secret make db DB=mysql@8.4

db-reset bilinçli olarak korumalıdır: CONFIRM=1 ayarlanmadıkça adlandırılmış bir birimi kaldırmaz. Redis'te imaj başlangıç dizini geleneği yoktur; init/README.md dosyası, verify tarafından oluşturulan ve okunan duman testi anahtarını belgeler. Tanılama için gerektiğinde daha alt düzeydeki info, status, logs ve shell komutları pnpm db:env -- <komut> <ürün> <sürüm> biçiminde kullanılabilir.

Sekme tamamlama

Depo; Make hedefleri ve DB=ürün@sürüm değerleri için dinamik tamamlama içerir. Geçerli tarif dizinlerini okuduğu için yeni eklenen sürümler, tamamlama betiklerini düzenlemeye gerek kalmadan görünür.

# Bash
source deploy/database/completion/dbx-make.bash

# Zsh
autoload -Uz compinit && compinit
source deploy/database/completion/_dbx-make.zsh

# PowerShell
. .\deploy\database\completion\Dbx.Make.ps1

Bu komutları yazdırmak için make db-completion çalıştırın. Uygun dosyayı kaynak olarak ekledikten sonra bir tarif seçmek için make db DB= ifadesinin ardından Tab tuşuna basın. Make hedeflerinin kendisi POSIX kabuk koşullarından kaçınır, bu yüzden PowerShell, Git Bash ya da WSL içinde GNU Make ile çalışırlar; Docker Desktop ile Node.js/pnpm kurulu olmalıdır.

Tarif ekleme

deploy/database/<ürün>/<sürüm>/ altına şunları içeren bir dizin ekleyin:

recipe.json
compose.yaml
init/

recipe.json, DBX bağlantı alanlarını ve duman testi komut dizisini sağlar. Duman testleri için kabuk dizesi kullanmayın: komutlar argüman dizisi olarak çalıştırılır. Compose dosyaları bir imajı sabitlemeli, adlandırılmış bir birim ile sağlık denetimi kullanmalı, port bağlamalarını varsayılan olarak ${DB_BIND_ADDRESS:-127.0.0.1} yapmalı ve container_name değerini dbx-<ürün>-<sürüm> olarak ayarlamalıdır.

Bitirmek için şunları çalıştırın:

pnpm test:db-env
make db-check